ขณะนี้คุณกำลังเปิดมาที่กลางเล่ม
เวลานี้ฉันมีอายุได้ 30 ปี 4 เดือน กับอีก 18 วันโดยประมาณ
หน้านี้ถูกเขียนขึ้นตอนต้นปี 2552 ช่วงเวลาที่หลายคนเรียกว่า การเริ่มต้นใหม่
ส่วนฉันรู้สึกว่ามันเป็นการปีนเขามาถึงซำแฮ่ก มีวันหยุดให้พัก
มีจังหวะให้หายใจ และมีเวลามานั่งทบทวนว่า เราขึ้นมาอยู่ตรงไหน
และจะปีนต่อไปยังไงให้ถึงยอดเขา ตอนนี้ขอฉันพักปักหมุดบนแผนที่นิดนึง
`๏ ซำแฮ่กของฉัน
- ช่วยงานถอดเทปของหลวงพ่อ เดือนละครั้ง และตามแต่ได้รับมอบหมาย
- ช่วยงานศาลาลุงชินเดือนละครั้ง
- งานประจำ หัวหน้าแผนกเภสัชกรรม ทำงานเดือนละ 23 วัน วันหยุดพักผ่อนปีละ 6 วัน
- งานพาร์ทไทม์
– ขึ้นเวร เดือนละ 70-100 ชั่วโมง
– เขียนคอลัมน์ให้นิตยสารฟาร์มาไทม์ เดือนละ 2 คอลัมน์ (+ รับจากออย 1 คอลัมน์) - เขียนบทการ์ตูน 2 เรื่องให้บ.อีโนวา (เตรียมฉายทางช่อง 7 เดือนเม.ย. ปี 52)
– เขียนนิยายส่งสนพ.บางกอก (เตรียมลงเดือนก.พ. 52 ต่อจากเทวินทร์วตี)
- ปลีกตัวไปภาวนาอย่างน้อยปีละ 1 ครั้ง
- ทำบุญใหญ่ (ด้วยกำลังกายหรือทรัพย์) อย่างน้อยปีละ 2 หน
- ไปกราบหลวงอาให้ได้อย่างน้อยเดือนละ 2 หน
- มีสินทรัพย์ส่วนตัวเป็นหลักเป็นฐาน
`๏ ปักธง
- ทำได้ครบทุกงาน แม้บางงานจะพร่องบ้าง เช่น ไปศาลาไม่ได้ครบทุกครั้งตลอดทั้งปี
- ได้ทำบุญใหญ่ คือถวายทองหลวงตา ช่วยงานกฐินสวนสันติธรรม และหล่อพระพุทธรูปบุญญาวาส
- ตำแหน่งหัวหน้า โดนเลื่อยขาเก้าอี้บ่อยๆ บางทีรำคาญ เราจะลุกเอง ก็มีคนกดบ่าลงไป ให้นั่งต่อ -_-”
- สินทรัพย์ส่วนตัว มีศักดินาเป็นที่นา ๑๐ ไร่ ^^” ไหว้วานญาติ(ลุง)ไปหว่านไถ ได้ข้าว 2 กระสอบ เงิน 2 หมื่น กับความภูมิใจของแม่
- นิยายลงบางกอกหลังจากเขียนมาเกือบ 7 ปี และต้องรีบปั่นเรื่องใหม่ให้ได้ภายใน 1 เดือน
- กราบหลวงอาเดือนละประมาณ 1-2 หน ถามน้อยลง ตัวเล็กลง แต่ขาแข็งแรงขึ้น
`๏ เช็คสภาพ
- มีความมั่นคงทางความคิดและจิตวิญญาณมากขึ้น รู้ตัวว่ากำลังเดินไปทางไหน และเดินไปด้วยความรอบคอบกว่าเดิม
- มีเพื่อนฝูงที่มีคุณภาพ และเป็นผู้รู้ที่พร้อมจะช่วยเหลือเราอย่างจริงใจ อุปสรรคที่จะเผชิญมีมาก แต่ความสงบมีมากกว่า ทำงานได้อย่างสบายใจขึ้นกว่าปี 51
- อัตตาลดลง (แต่ไม่ใช่ตัวชี้วัดว่าดีหรือไม่ดี) เพราะกระทบกับโลกภายนอกน้อยลง วุ่นกับงานเป็นส่วนใหญ่ ทางโลกเอางานเป็นใหญ่ ทางธรรมเอาคำสั่งครูบาอาจารย์เป็นคำขาด ผลของทั้งทางโลกทางธรรมยังไม่ประจักษ์ อัตตาก็เลยยังแอบๆอยู่ คอยดูต่อไป
- เผลอยาวกว่าเดิม เพราะอาชีพเสริมคือขีดๆเขียนๆ ต้องระวัง
- สุขภาพดีขึ้นกว่าปี 50 และ 51น้ำหนักเพิ่มขึ้น หน้าตาแจ่มใส อาจได้มาจากการพักผ่อนมากขึ้น ดังนั้นห้ามหักโหม
`๏ ซำต่อไป
เหมือนกับซำแฮ่ก แต่เพิ่มเป้าหมาย
- ทำสมถะให้มากขึ้น อย่างน้อยก็ไปเดินออกกำลังกายอาทิตย์ละ 2 ครั้ง (เพื่อไม่ให้เผลอยาวกว่าเดิม)
- การ์ตูนเรื่องใหม่ เพิ่มดีกรีความเข้มข้นของบท ให้ส่งขายนอกประเทศได้ (เพื่อรักษาคำพูด)
- นิยายเรื่องใหม่จบภายในเดือนก.พ. และขอปฏิเสธให้ได้ อย่าเพิ่งรับเรื่องต่อไป (เพื่อไม่้ต้องพะวงในการทำข้อ 2)
- อยู่เวรห้ามเกินเดือนละ 48 ชั่วโมง (ไม่หักโหม)
- ซื้อรถ หรือ หาลู่ทางเปิดกิจการเป็นของตัวเอง (เป้าหมายทางโลกนะ)
และ
- รู้สึกตัวให้เป็นปกติ
(ใครเห็นด้วยบ้าง ว่าข้อนี้ยากที่สุด)
`๏ ก่อนเปิดหน้าต่อไป
ฉันว่า นับจากวันนี้ ไปปี 2553 ก็อีกไม่ไกลนักหรอก
สังสารวัฏฏ์ยาวนานกว่านี้อีกตั้งหลายเท่า
และถ้าเทียบความเปลี่ยนแปลงท่าว่าย
จากเดิมที่เป็นเต่าตาบอดมุดหัวอยู่ในโคลนตม
เป็นปลาตีนกระโดดพ้นน้ำได้ครั้งละไม่กี่วินาที
นี่ก็เป็นการเปลี่ยนแปลงที่ยิ่งใหญ่มากแล้ว
แต่ถ้าใครเห็นว่าฉันกำลังเดินเบี่ยงออกจากแผนที่ที่ถูกทาง
หรือร้ายที่สุดคือกลิ้งตกเขาลงมาขลุกๆๆ ช่วยส่งเสียงบ้าง
จะขอบคุณอย่างแรง ^^
ว่าแล้วก็เอาที่คั่นหนังสือคั่นไว้ก่อน
ไปปีนเขาต่อ…
