ถ่ายรูปนี้แล้วดูอ้วนขึ้น เอามาแปะไว้เสียหน่อย
เมื่อก่อนตอนเข้าอนุบาล เป็นเด็กตัวเล็กมาก
น้ำหนักแรกเกิด 2 กิโลกรัม น้ำหนักตอนขึ้นม.1 15 กิโลกรัม
เข้าแถวหน้าเสาธงแล้วมีแดดนิดเดียว
ก็จะล้มลงแหมะเหมือนกระดาษปลิวพัดตามลม
แต่พอโตขึ้นกลับทรหดอดทน ขึ้นเหนือล่องใต้
บ้าพลังประหนึ่งว่าตัวเองเป็นผู้ชายอกสามศอก
เมื่อก่อนชอบทะเล
ตอนนี้หลงไหลท้องนา(จากปากคำของพ่อแม่
บอกว่าที่นาของเราข้าวออกรวงดีที่สุดในหมู่บ้าน)
เมื่อก่อนชอบขีดๆเขียนๆ
ตอนนี้ก็ยังเขียนๆขีดๆอยู่
เมื่อก่อนสนใจธรรมะ และปฏิบัติธรรม
ตอนนี้ก็ยังปฏิบัติแบบลุ่มๆดอนๆอยู่
เมื่อก่อนอยากมีคนรัก และมีคนมารักแล้วล่ะ
ตอนนี้แค่อยากมีคนที่มีความปรารถนาดีต่อกัน อย่าทำร้ายกัน
ไม่ต้องให้ใครมารัก ก็อยู่ได้(สบาย)แล้วล่ะ
Blog นี้เอาไว้เก็บงานเขียนโน่นนี่นู่น
และคอยมาส่งข้าว ไม่ใช่สิ ส่งข่าว
ให้โลกภายนอกรู้ว่าวิลาศินียังมีชีวิตอยู่
ที่ไหนสักแห่ง หลับแล้วตื่นได้ ตามธรรมดาของโลก
ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมชมนะคะ 
หายไปซะนาน กลับมาอีกที
Blog ดูเปลี่ยนไปเยอะเลยอ้อ
สวัสดีปีใหม่ บุญรักษานะจ้ะอ้อ
หวัดดีปีใหม่เช่นกันจ้ามิน : )