รู้สึกตัว

Just another WordPress.com weblog

หลวงตาผนึก พฤศจิกายน 13, 2008

Filed under: ธรรมะ — wilasinee @ 12:34 am
Tags: ,

ท่านละขันธ์เมื่อวันลอยกระทงที่มีพระจันทร์ทรงกรด
18.45 น. วันพุธที่ 12 พ.ย. 51

เกร็ดประวัติเล็กๆน้อยๆของหลวงตา

:: สัจจะอธิษฐาน ::

หลวงตาได้อธิษฐานเอาไว้ว่า หากเรามีบารมี ก็ขอให้ญาติโยม
ที่ได้เคยมีกรรม เคยกระทำความดีงามไว้ร่วมกันมาได้มาพบปะพร้อมหน้ากัน
ครั้งหนึ่งเมื่อมีคณะญาติโยมที่มางานบวชพระเข้าไปกราบหลวงตา
องค์ท่านให้การต้อนรับอย่างเมตตา พร้อมกับอนุโมทนาด้วยความยินดี
ด้วยว่าการพบกันครั้งนี้ ไม่ใช่เพราะการสั่งสมบารมีมาเพียงไม่กี่ชาติ
แต่เป็นเพราะการสร้างสมกันมาหลายต่อหลายชาติแล้ว
หลวงตามีความยินดีเป็นอย่างยิ่ง หลวงตามีเมตตาอนุโมทนาเช่นนี้ราว 3-4 ครั้ง

                                                                                  (วิลาศินี, 29 เม.ย. 49)

:: เพราะกรรม ::

หลวงตาเล่าว่ามีอยู่ช่วงหนึ่งปวดศีรษะมาก ปวดอย่างทรมานจนต้องเข้าผ่าตัด
หลวงตาได้คิดทบทวนอยู่นานจึงได้ทราบว่าเป็นเพราะกรรมที่ใช้หน้าไม้ยิงหัวนก
ให้ตกลงมาถึงแก่ความตาย เมื่อทราบว่าเป็นเพราะกรรมที่เคยก่อไว้
หลวงตาจึงยอมรับแต่โดยดี หลังจากการผ่าตัดอาการค่อยทุเลาขึ้น
แต่ยังเหลือรอยแผลเป็นให้เห็นจนทุกวันนี้

                                                                                  (วิลาศินี, 29 เม.ย. 49)
:: ชีวิตยามฆราวาส ::

เมื่อบวชแล้วสึกออกมาตอนอายุ 20 ปี หลวงตาไม่พึงใจในชีวิตฆราวาส
ที่ต้องทำมาหากินและเบียดเบียนสัตว์อื่น วันไหนจับสัตว์ได้มาก
ก็นึกในใจว่าวันนี้ทำบาปมาก จับสัตว์ได้น้อย ท่านก็จะดีใจว่าวันนี้ทำบาปน้อย
ครั้นพอภรรยาเสียชีวิตไปเมื่อหลวงตาอายุได้ 60 หลวงตาก็นำลูกชาย
ไปฝากไว้กับหลวงปู่ดูลย์  เมื่อได้กราบหลวงปู่ดูลย์
หลวงตาผนึกก็ตัดสินใจที่จะบวชอีกครั้ง

“อาตมาบวชอีกครั้ง ก็ตั้งใจไว้แล้วว่า เป็นการบวชครั้งสุดท้าย จะไม่สึกอีก”

                                                                                  (วิลาศินี, 29 เม.ย. 49)
:: หลวงตาไม่ส่งจิตออกนอก ::

ครูบารูปหนึ่งไปเป็นผ้าขาวอยู่ในวัดเป็นเวลา ๑ เดือนก่อนบวช
ช่วงเวลาใกล้ๆบวชได้มีโอกาสนวดและถวายการสรงน้ำหลวงตาอย่างสม่ำเสมอ
อีกสิ่งหนึ่งที่สังเกตได้คือหลวงตาท่านไม่ส่งจิตออกนอก มีสติอยู่กับจิตตลอดเวลา
ครั้นเมื่อผ้าขาวได้บวชเป็นพระและตามหลวงตาไปในงานบุญตามวัดป่า
สบโอกาสเห็นว่าหลวงตาเมื่อยและอ่อนเพลียจึงเข้าไปนวดให้ตามความเคยชิน
หลวงตาหันมาถามว่า “พระวัดไหนหรือ” …
แม้จะไม่ถูกจำได้ แต่ก็เลื่อมใสในความไม่ส่งจิตออกนอกของหลวงตา
ทำเอาครูบารูปนั้นชื่นชมและเคารพรักหลวงตาเพิ่มขึ้นอีกไม่มีประมาณ  

                                                                                  (วิลาศินี, 5 พ.ค. 49)

:: จิตของหลวงตา ::

หลังจากหลวงปู่สุวัจน์  สุวโจ  กลับจากอเมริกา
มาจำพรรษาอยู่ที่วัดป่าเขาน้อย  จ.บุรีรัมย์  
เกือบทุกครั้งที่มีงานที่วัด หลวงปู่มักจะนิมนต์หลวงตาผนึก  สิริมังคโล  
มาร่วมงานเสมอมิได้ขาด คณะศิษย์จึงอดสงสัยไม่ได้ว่า พระชรารูปนี้เป็นใคร
ทำไมหลวงปู่ถึงให้ความเมตตาเป็นพิเศษ จึงกราบเรียนถามท่าน  
และก็ได้รับคำตอบพร้อมกำชับฝากฝังกับลูกศิษย์ว่า
“ถ้าหลวงปู่สุวัจน์ไม่อยู่ ฝากดูแลหลวงตาผนึกด้วยนะ  
ท่านเป็นพระดี จิตหลวงปู่เป็นอย่างไร จิตหลวงตาผนึก ก็เป็นอย่างนั้น”

                                                                                  (KK_Tay, 12 พ.ย. 51)

:: กลอนของหลวงตา ::

คิดถึง ความตาย สบายนัก
มันหักรัก หักหลง ในสงสาร
บรรเทามืด โมหัน ในสันดาน
ช่วยให้หาญ หายสะดุ้ง ไม่ยุ่งใจ 

                                                                                  (อติ, 14 พ.ย. 51)
_/|\_ _/|\_ _/|\_

กราบหลวงตาด้วยระลึกในสังฆานุสติ

About these ads
 

2 Responses to “หลวงตาผนึก”

  1. fOn Says:

    “หลวงตาได้อธิษฐานเอาไว้ว่า หากเรามีบารมี ก็ขอให้ญาติโยม
    ที่ได้เคยมีกรรม เคยกระทำความดีงามไว้ร่วมกันมาได้มาพบปะพร้อมหน้ากัน”

    _/\_ _/\_ _/\_


ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

 
ติดตาม

Get every new post delivered to your Inbox.